|
Ik ben Amila en ik ben al 14 jaar, de oudste van
het Somawathi Holland House of Hope. Samen met
mijn twee broertjes ben ik hier gekomen. Eerst
hebben we in een tempel gewoond, maar hier is
het veel fijner. We hebben aparte huizen waar
groepen meisjes en jongens wonen. Per huis
hebben we een zorgmoeder. Dat is een lieve
mevrouw die zorgt dat wij onder de douche gaan,
onze tanden poetsen en de kleintjes helpt bij
het aankleden. Ook kookt zij ’s avonds eten voor
ons en dan mogen we meehelpen. Soms gaan we ook
met haar mee naar de markt om boodschappen te
doen.
Vlak bij het weeshuis is een dokterspost. Daar
kunnen we naar de dokter en naar de tandarts.
Dat vind ik niet leuk. Het zijn aardige en lieve
mensen, maar ik ga toch liever voetballen dan
naar de tandarts, brrrrr. Mensen uit de buurt
komen ook hier naar de dokterspost en zo wordt
iedereen er een beetje beter van. Pas hebben we
duizenden brillen gekregen uit Nederland en die
krijgen allemaal weer een nieuwe neus. Grapje!
Nog even over het eten: ik heb gehoord dat
jullie met mes en vork eten. Dat doen wij hier
niet. Wij eten met onze handen. Niet omdat we
geen mes en vork hebben, maar dat doet bijna
iedereen hier. Dat gebeurt al eeuwen zo en het
is echt niet vies. Soep eten we natuurlijk wel
met een lepel, haha.
Ik weet nog niet wat ik later wil worden.
Misschien wel verpleger, omdat ik het leuk vind
iedereen te helpen. Doei!
Amila
|
